Η αγορά ακινήτων χρειάζεται δεδομένα, όχι εντυπώσεις
Οι ζητούμενες τιμές δεν είναι συναλλαγές, οι οικοδομικές άδειες δεν είναι νέα σπίτια και ένας εθνικός μέσος όρος δεν περιγράφει τι συμβαίνει σε κάθε γειτονιά.

Η ελληνική αγορά ακινήτων έχει ένα παράδοξο. Ποτέ δεν συζητούσαμε τόσο πολύ για τιμές, ενοίκια, επενδύσεις και αποδόσεις — και ταυτόχρονα ποτέ δεν ήταν τόσο εύκολο να δημιουργηθεί μια εντελώς λανθασμένη εικόνα για το τι πραγματικά συμβαίνει.
Κάθε εβδομάδα εμφανίζεται ένας νέος μέσος όρος τιμών. Τόσα ευρώ το τετραγωνικό στην Αθήνα, τόσο στη Θεσσαλονίκη, τόσο στα νότια προάστια. Το πρόβλημα είναι ότι πολύ συχνά συγκρίνουμε διαφορετικά πράγματα μεταξύ τους: ζητούμενες τιμές αγγελιών με εκτιμήσεις τραπεζών, νεόδμητα με ακίνητα σαράντα ετών, ανακαινισμένα με ακίνητα που απαιτούν εκατοντάδες ευρώ ανά τετραγωνικό για να κατοικηθούν.
Και τελικά ο αριθμός παραμένει, αλλά η πληροφορία χάνεται.
Η Τράπεζα της Ελλάδος καταγράφει ότι στο δεύτερο τρίμηνο του 2026 οι τιμές των διαμερισμάτων αυξήθηκαν κατά 5,5% σε ετήσια βάση. Στην Αθήνα η αύξηση ήταν 5%, ενώ τα νέα διαμερίσματα εμφάνισαν μεγαλύτερη άνοδο, 6,2%, σε σχέση με τα παλαιότερα ακίνητα. Άρα, παρά τη σταδιακή επιβράδυνση σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, η κατεύθυνση εξακολουθεί να είναι ανοδική.
Το «πόσο κάνει το τετραγωνικό» δεν είναι αρκετό
Για να καταλάβει κάποιος πραγματικά μια αγορά, χρειάζεται πολύ περισσότερα.
Πρέπει να γνωρίζει πόσα ακίνητα βγαίνουν προς πώληση, πόσο χρόνο μένουν στην αγορά, ποια είναι η διαφορά μεταξύ αρχικής ζητούμενης και τελικής τιμής, πόσες συναλλαγές χρηματοδοτούνται από τράπεζες, πόσες γίνονται με ίδια κεφάλαια, ποιο είναι το πραγματικό κόστος ανακαίνισης και ποια είναι η απόδοση ενός ακινήτου μετά από φόρους, κενές περιόδους και λειτουργικά έξοδα.
Το ίδιο ισχύει και για την προσφορά.
Η ΕΛΣΤΑΤ δείχνει ότι στο δωδεκάμηνο έως τον Ιούνιο του 2026 ο αριθμός των οικοδομικών αδειών αυξήθηκε κατά 10,1%, η επιφάνεια κατά 13,7% και ο όγκος κατά 19,6% σε σχέση με την προηγούμενη αντίστοιχη περίοδο.
Αυτό είναι σημαντικό. Δεν σημαίνει όμως ότι αύριο το πρωί θα εμφανιστούν αντίστοιχα περισσότερα διαθέσιμα σπίτια στην αγορά. Ανάμεσα στην άδεια, την κατασκευή, την αποπεράτωση και την πραγματική διάθεση ενός ακινήτου μπορεί να μεσολαβήσουν χρόνια.
Η Ελλάδα είναι πολλές διαφορετικές αγορές
Δεν υπάρχει μία «αγορά ακινήτων της Αθήνας».
Άλλη δυναμική έχει ένα νεόδμητο διαμέρισμα στη Γλυφάδα, άλλη ένα παλιό διαμέρισμα στην Κυψέλη, άλλη μια κατοικία για Golden Visa, άλλη ένα μικρό επενδυτικό ακίνητο που προορίζεται για μακροχρόνια μίσθωση.
Το ίδιο ισχύει για τη χώρα.
Η συμπεριφορά των τιμών στα νησιά, σε μια περιφερειακή πόλη, στη Θεσσαλονίκη ή στα βόρεια προάστια της Αθήνας μπορεί να έχει εντελώς διαφορετικά αίτια.
Γι’ αυτό και ο επόμενος κύκλος ωρίμανσης της ελληνικής αγοράς δεν θα κριθεί μόνο από το πόσα ακίνητα θα κατασκευαστούν. Θα κριθεί και από το αν θα δημιουργήσουμε καλύτερη πληροφορία.
Από το «νομίζω» στο «γνωρίζω»
Μια ώριμη αγορά χρειάζεται πραγματικά στοιχεία συναλλαγών, ιστορικό τιμών, επίπεδα προσφοράς, απορρόφηση νέων projects, αποδόσεις ανά περιοχή και σαφή διάκριση ανάμεσα σε ζητούμενη, εκτιμώμενη και πραγματοποιηθείσα τιμή.
Τα δεδομένα δεν θα κάνουν τα ακίνητα φθηνότερα.
Θα κάνουν όμως τις αποφάσεις καλύτερες.
Και αυτό έχει σημασία τόσο για τον ιδιώτη που αγοράζει το πρώτο του σπίτι όσο και για τον επενδυτή που τοποθετεί εκατομμύρια ευρώ.
Η αγορά ακινήτων δεν χρειάζεται περισσότερες εντυπώσεις. Χρειάζεται καλύτερη μέτρηση της πραγματικότητας.
