iakinito
Αγορές

Φόρτωση τιμών…

Αναλύσεις & Απόψεις

Golden Visa: Η πολιτική που αλλάζει γρηγορότερα από την αγορά

Από τα €250.000 στα €800.000 και ξανά σε ειδικές κατηγορίες των €250.000: η Golden Visa μετατρέπεται από ένα απλό πρόγραμμα αγοράς κατοικίας σε εργαλείο παρέμβασης στην ίδια τη δομή της αγοράς.

Σύνταξη iAkinito · Σχόλιο
Golden Visa: Η πολιτική που αλλάζει γρηγορότερα από την αγορά

Λίγα μέτρα στεγαστικής πολιτικής έχουν αλλάξει τόσο πολλές φορές και τόσο γρήγορα όσο η ελληνική Golden Visa.

Το πρόγραμμα ξεκίνησε ως ένας σχετικά απλός μηχανισμός προσέλκυσης ξένων κεφαλαίων μέσω αγοράς ακινήτου.

Σήμερα είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο.

Για την Αττική, τη Θεσσαλονίκη, τη Μύκονο, τη Σαντορίνη και τα νησιά με πληθυσμό άνω των 3.100 κατοίκων, το κατώτατο όριο επένδυσης έχει διαμορφωθεί στις €800.000. Στην υπόλοιπη χώρα είναι €400.000.

Ταυτόχρονα όμως διατηρείται όριο €250.000 σε ειδικές περιπτώσεις, όπως ακίνητα που αλλάζουν χρήση σε κατοικία ή διατηρητέα κτίρια υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Αυτή η δομή αλλάζει ριζικά τη συμπεριφορά της αγοράς.

Δεν εξαφανίστηκε η ζήτηση. Μετακινήθηκε.

Όταν ένα κατώφλι αλλάζει από τις €250.000 ή €500.000 στις €800.000, ο πρώτος συλλογισμός είναι ότι μέρος των ξένων αγοραστών θα αποχωρήσει.

Μπορεί.

Υπάρχει όμως και δεύτερο αποτέλεσμα: η ζήτηση αναζητά διαφορετικό προϊόν.

Ένα παλιό επαγγελματικό ακίνητο που μπορεί να μετατραπεί σε κατοικίες αποκτά διαφορετική οικονομική λογική.

Ένα διατηρητέο κτίριο μπορεί να αποκτήσει νέο επενδυτικό κοινό.

Μια περιοχή εκτός των ακριβότερων ζωνών μπορεί να γίνει πιο ανταγωνιστική.

Με άλλα λόγια, η πολιτική δεν μειώνει απλώς τη ζήτηση. Την ανακατευθύνει.

Από την κατοικία στην αστική αναγέννηση

Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον σημείο του νέου συστήματος.

Η Golden Visa μπορεί πλέον, τουλάχιστον θεωρητικά, να αποτελέσει κίνητρο για τη μετατροπή ανενεργών κτιρίων σε κατοικίες.

Παλιά γραφεία, επαγγελματικοί χώροι ή πρώην βιομηχανικά ακίνητα μπορούν, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις, να αποκτήσουν νέο οικονομικό ενδιαφέρον.

Αυτό έχει δύο πιθανά οφέλη.

Πρώτον, εισέρχεται νέο απόθεμα κατοικιών στην αγορά χωρίς να χρειάζεται πάντοτε νέα δόμηση.

Δεύτερον, κεφάλαια κατευθύνονται σε ακίνητα που διαφορετικά μπορεί να παρέμεναν κλειστά ή υποαξιοποιημένα.

Η πραγματική επιτυχία όμως θα κριθεί από το αν οι μετατροπές θα γίνουν σε ουσιαστική κλίμακα — όχι απλώς από τον αριθμό των αδειών διαμονής.

Η αγορά χρειάζεται σταθερούς κανόνες

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά.

Τα ακίνητα είναι επενδύσεις μεγάλης διάρκειας.

Η αγορά γης, η αδειοδότηση, η αλλαγή χρήσης, η κατασκευή και η πώληση ενός project απαιτούν συχνά δύο, τρία ή περισσότερα χρόνια.

Όταν το θεσμικό πλαίσιο αλλάζει πολύ γρήγορα, ο επενδυτής πρέπει να προβλέψει όχι μόνο την αγορά αλλά και τον επόμενο νόμο.

Και αυτή είναι μια μορφή ρίσκου.

Η πολιτεία δικαιολογημένα επιδιώκει να προστατεύσει την κατοικία και να περιορίσει πιέσεις σε περιοχές υψηλής ζήτησης.

Αλλά χρειάζεται ταυτόχρονα προβλεψιμότητα.

Το πραγματικό ερώτημα

Η συζήτηση για τη Golden Visa συχνά γίνεται σαν να υπάρχουν μόνο δύο επιλογές:

«φέρνει επενδύσεις» ή «ανεβάζει τις τιμές».

Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη.

Το σημαντικό είναι να γνωρίζουμε πού αγοράζουν οι επενδυτές, τι είδους ακίνητα αγοράζουν, πόσα κτίρια επιστρέφουν σε χρήση και πόσες νέες κατοικίες δημιουργούνται.

Εάν η Golden Visa βοηθήσει να αξιοποιηθούν κενά ή εγκαταλελειμμένα ακίνητα, μπορεί να λειτουργήσει διαφορετικά από ένα σύστημα που κατευθύνει όλη τη ζήτηση στο υπάρχον κατοικιακό απόθεμα.

Η σωστή πολιτική λοιπόν δεν είναι απαραίτητα να περιορίσει τα κεφάλαια.

Είναι να τα κατευθύνει εκεί όπου δημιουργούν περισσότερο νέο προϊόν και μικρότερη πίεση.

Και εκεί ακριβώς θα κριθεί η επόμενη φάση της Golden Visa.